Rode loper

We staan schoorvoetend voor de rode loper. “Dit ga ik dus niet doen hoor” zegt Erwin stellig. “Dit ga jij dus wél doen” lacht Daphne terug. Ik zie collega’s en stel voor ons bij hen aan te sluiten. Samen is het minder spannend.

We zijn bij het Nederlands Film Festival als genodigden voor de wereldpremière van straatopera ‘The Disciples’ in de Stadsschouwburg. Nou hadden we wel een beetje gerekend op feestelijke bitterballen na afloop, maar die echte dikke robijnrode loper en de pers achter de hekken, daar hadden we niet echt op gerekend. We zouden met een hele delegatie uit de 50|50 Store gaan maar, zoals dat nog weleens gebeurt, er is toch een deel afgehaakt. Ik ben dankbaar voor de komst van Erwin en Daphne en prijs hen voor hun dapperheid. Daphne ziet er werkelijk oogverblindend uit in een zwarte jaren-tachtig-jurk (uit de 50|50 Store, uiteraard) met baleinen en een cirkelrok, op hakken en vol in de make-up. Ze is de dag ervoor achttien geworden en ze lijkt ineens wat ouder zo. Erwin belde me in de middag al even met een vraag die ik niet verwachtte: “Wat moet ik aan?!”. Ik zei hem dat een bloesje oké was, dat een smoking ook mocht maar dat hij zich vooral prettig moet voelen. En wat doet deze medewerker van de maand? Die komt dus volop in 50|50-bedrijskleding. Wát een pro! Ik kan niet stoppen met de twee complimenteren en ben trots op en blij met mijn vrijdagavonddates.

“Kom op jongens, we gaan dit doen!” Brul ik stoerder dan ik me voel en ingehaakt stappen we gedrieën de loper op, met achter ons de rest van de Leger des Heils-afgezanten. Gek voelt dat, al die fotografen. “Kijk even hier!” horen we aan de ene kant en “Ja, heel mooi!” aan de andere. Flits, flits, flits, en het moment is voorbij. We gaan door de deur de enorme drukte in en zoeken een rustig plekkie. Daphne straalt. Die is dus gemaakt voor dit soort momenten. Erwin heeft het er warm van.

“Als je buiten loopt is het wij tegen zij, maar vanavond is het echt ons” zegt Erwin poëtisch. De uitspraak ontroert me omdat ik zie dat het waar is. Vanavond zijn we allemaal elite.

De film raakt ons ook. Het is rauw, hard, echt, leven en dood. Ik kijk zo nu en dan opzij en zie dat Erwin zucht. Hij heeft een groot deel van zijn leven op straat door moeten brengen. We praten na de film hierover. “Ik herken zoveel” zegt Erwin. De laatste tijd praten we regelmatig over zijn herinneringen, de mooie en de pijnlijke. Ik vind het knap dat gesloten Erwin zijn leven op een kiertje zet, zodat wij naar binnen kunnen kijken en ervan kunnen leren.

Daphne slaakt een gilletje door ons zware gesprek heen, uit het niets (daar is ze erg goed in). “Dit is nog leuker dan mijn verjaardag!” piept ze, en ze gebruikt het balkon als een catwalk om even heen en weer te stampen. Ik schiet in de lach. Veel beter dan dit kon mijn weekend niet beginnen.

De film, The Disciples – een straatopera, documenteert hoe leden van daklozenkoor De Straatklinkers de opera ‘The Disciples’ instuderen, die speciaal voor hen geschreven is.

The Disciples wordt maandag 1 oktober en woensdag 3 oktober vertoont tijdens het Nederlands Film Festival in het Louis Hartlooper Complex. Vanaf 13 december is de film in de bioscoop te zien.

Reacties op “Rode loper”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *