Prof. Dr. Ing. Mr. Dr.H.C.

Ik kijk naar de andere sprekers op de studiedag waar ik ben uitgenodigd om wat over mijn werk te vertellen, en het zweet breekt me direct uit. Ik blijk me te gaan bevinden onder een Prof. Dr. een Dr. en een Lector. Dr. Geïmponeerd google ik wat een Lector is. Oh help. Moet ik tussen deze zwaargewichten gaan staan?

Normaliter neem ik een deelnemer mee, meestal Vanessa, waar ik me stiekem een beetje achter verschuil. Zij hééft het gewoon, die podiumpersoonlijkheid, waar ik me doorgaans iets te huppelig voel en al vlug het idee heb dat ik het presentatietalent van een zak uien heb. Wel een vrolijke zak uien overigens. En onnavolgbaar bij vlagen.

Bij het zien van bovenstaande titels begint mijn stormachtige brein de hooggeleerde personen waartussen ik sta direct te brandmerken: het publiek zal er zijn voor hen, en ze zitten dus niét te wachten op een enthousiaste blijbek zoals ik, nee! Die willen geprikkeld worden door eureka’s, doordenkers en aha-erlebnissen die ik hen niet zal kunnen geven. Daarnaast moet ik mijn vocabulaire en jargon eens flink gaan verruimen, wat mooie termen hier en daar kunnen smijten want dat is de taal die verwacht wordt op zo’n bijeenkomst. Niet mijn gezellige gewauwel. Ik moet natuurlijk een bloesje aan, een pantalon, serieus donkerblauw of stemmig zwart (al draag ik liever rokjes en jurkjes met bloemetjes en kleurtjes). Misschien een colbertje. Ik moet rustig praten, met een lage stem. Ik zal mijn haar netjes opsteken en geen figuurtjes op mijn nagels lakken. Ik zal me voorstellen met een zakelijk ‘Goedendag, mijn naam is Mariëlle Koster’ (in plaats van mijn infantiele zwaai met een ‘Hoi! Ik ben Mariëlle!) en dan mijn functie en die dan iets toffer laten klinken. Of nee, beter geen functie noemen. Dan denken ze misschien dat ik ook hoogopgeleid ben. Ja, dat doe ik.

Ik zal er gaan praten over hoe vertrouwen in de 50|50 Store helpt bij het de-stigmatiseren van een doelgroep waar een zwaar stigma op rust. Hoe verrast verse deelnemers zijn, wanneer ik ze de eerste dag de pin laat bedienen en hen zelf laat bepalen wanneer ze een peukie willen roken, of even koffie willen drinken. Hoe ver we daarin gaan, door eigen lijnen in beheer te geven, in-en verkoop en hoe deelnemers ook sleutelhouders verdienen te zijn. Ik geloof al heel lang heel sterk dat wanneer je vertrouwen geeft, je dit ook terugkrijgt en hier is dit goed zichtbaar. Ik ben tenslotte ook een veel betere werknemer sinds ik het zelf mag doen en mijn eigen plan mag trekken.

Stereotypering, stigmatiseren en generaliseren: we zijn er in de 50|50 Store wars van. Iedere nieuwe deelnemer krijgt een eerlijke kans van zichzelf te laten zien wat ze willen laten zien. Je wordt immers altijd benadeeld als je gebrandmerkt wordt door een ander; want het is moeilijk om invloed uit te oefenen tegen stigmatiserende opmerkingen. En zeker als je ze eigenlijk al je hele leven hoort.

‘Laat jij je imponeren door titels? :)’ reageert Tijmen, na mijn paniekerige appje over wie mijn medesprekers gaan zijn. Ik moet even nadenken en dan valt het kwartje.

Ik heb mijn medesprekers zojuist enorm gestigmatiseerd.

Reacties op “Prof. Dr. Ing. Mr. Dr.H.C.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *