Vrouwtje Theelepel

Stel: je bent in de bloei van je leven. Je hebt eerst flink carrière gemaakt bij grote, internationale bedrijven en later als freelancer en kleine ondernemer. Je hebt gedanst met Bill Gates, gesproken met de zakelijke elite en ontbeten met je liefde. Je bent mooi en succesvol. Maatschappelijk gezien heb je jouw ladder tot je laatste treetje beklommen: Jij hebt het helemaal gemaakt. Je kunt trots op jezelf zijn.

Maar dan donder je van die ladder. Treetje voor treetje, pijnlijk langzaam. Je leven zoals je het leefde is slechts een herinnering geworden, alles wat je dacht dat je was is weg. Je verliest je baan, je schoonheid, je liefde. Je voelt steeds meer de eenzaamheid, de isolatie, de puinhoop en de schulden. Je voelt schaamte.

Dit overkwam Marga. In tegenstelling tot haar collega’s in de 50|50 Store, weet Marga hoe het is om hoogopgeleid aan je eigen top te staan, met veel eerlijk geld, als doorgewinterde zakendame en perfecte gastvrouw. Van die tijd pluk ik ook een beetje de vruchten: wanneer ik gevraagd word ergens te vertellen over mijn werk, praat Marga me er doorheen en krijg ik waardevolle tips om vooral niet te laten zien dat ik eigenlijk vreselijk plankenkoorts heb.

Van angsten weet ons ‘vrouwtje Theelepel’, zoals we haar liefdevol noemen, wel het een en ander. Het is een ware opgave wekelijks het tripje naar de 50|50 Store te maken. Er is zelfs een moment geweest waar ze, dwars door haar angsten heen, toch kwam en brak bij binnenkomst. Zij voelde zich een muisje, ik zag een leeuwin. Ongelooflijk knap wat ze die dag heeft gepresteerd. En dat is even flink herdefiniëren: van een succesvolle dag waarin je in je vlotte mantelpak wat deals sloot en met gemak interviews deed, naar een succesvolle dag omdat het je lukte om van a. naar b. te gaan.

Dat we haar vrouwtje Theelepel gingen noemen kwam omdat ze er zo lief uitziet zonder haar tanden. Maar nu zie ik dat ze het eigenlijk gewoon is. Op momenten dat het niet altijd uitkomt, wordt ze klein. Maar altijd groeit ze weer en alles komt dan goed. Net als bij de echte vrouwtje Theelepel. Oh, en het zou me niets verbazen als ze met haar poes Roosje praten kan.

Eenmaal in de 50|50 Store laat Marga haar prachtige creatieve brein flink werken. Elke week heeft ze weer nieuwe, prachtige plannen wat te doen en te maken, mét oog voor de marktwaarde van het gemaakte. Wanneer zij binnenkomt, komt er rust binnen. Wat bijzonder is, want binnenin Marga stormt het nogal moet je weten. Haar goedlachse voorkomen, haar warmte, haar knuffels en haar oprechte luisteren heeft een grote invloed, zelfs al is ze er twee uur per week. Daarnaast schrijft Marga prachtig en leidde tot een column in het Dreefnieuws. Marga de columniste! Hoe cool is dat!

De ladder die Marga nu beklimt, gaat niet meer naar de top van het succesvolle, snelle zakenleven, maar hij gaat nu naar het gewone leven. Ze zit nog in herstel en werkt loeihard om dat voor elkaar te krijgen.

Afgelopen week vertelde deze vrouw me dat ze geaccepteerd heeft wie ze is. Wie ze nú is. Dat het een lange weg is, maar dat ze trots voelt. Ze ziet hoe hard ze knokt en dat het haar stap voor stap dichter brengt bij herstel van het gewone leven.

Ons vrouwtje Theelepel is een superheld.

Reacties op “Vrouwtje Theelepel”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *