Rummikuppen

In de hulpverlening zie je vaak de term ‘netwerk’ voorbijkomen. Dat heeft dus niets te maken met je internetprovider, maar alles met je sociale omgeving. Wie ken je, wie helpt je, wie help jij, wie zijn je mensen. Een netwerk is een web van aan elkaar verweven punten, en jij was het spinnetje.

Dat web kan nogal verschillen. Ik heb bijvoorbeeld, vind ik zelf, een heel ‘gezond netwerk’ (ook weer zo’n term). Ik heb vier beste vriendinnen, een heel fijne relatie, prettig contact met het gezin waar ik uitkom, een buts vrienden en kennissen, leuke collega’s met grote gunfactoren én de liefste deelnemers van de wereld. Ik voel me verbonden in mijn mooie web en ben er maar wat gezegend mee.

Zo’n web wat ik heb gekregen en gesponnen, dat is ‘gewoon’. Het is gewoon om familie te hebben, en vrienden. En daar op een wenselijke manier mee om te gaan.
Maar voor de deelnemers in de 50|50 Store, is het helemaal niet zo gewoon.

Stel je bijvoorbeeld voor: je hebt jaren drugs gebruikt. Decennialang. Je schaamt je, je ziet er niet meer uit zoals je zag. Familie kom je niet meer onder ogen, je werkt niet meer dus collega’s heb je niet en je vrienden waren het gezeik zat. Ze zijn weg. Wel heb je je vaste dealer, je vrienden die ook drugs gebruiken (en dikwijls je vrienden niet zijn als het geld of de drugs op zijn) en je woont met huisgenoten die ook allemaal verslaafd zijn. Je laat je opnemen, je kickt af, je bent clean, je komt terug en bam, je hele netwerk blijkt in één klap weggevaagd. Wat moet je doen als je niemand hebt?

Nou, dan kom je bijvoorbeeld in de 50|50 Store werken! Dat kan overigens ook als je nog wél verslaafd bent en eigenlijk heel weinig mensen hebt buiten je ‘ongezonde netwerk’. Of als je licht verstandelijk beperkt bent. Of als je in een TBS-traject zit. Of als je een psychiatrische kwetsbaarheid hebt. Of als je gevlucht bent. Of als je het slachtoffer bent van mensenhandel. Of alcoholist. Of dakloos was. Of een werkstraf opgelegd hebt gekregen. Dan heb je weer een netwerk, dat bestaat uit de mensen die hier werken. Je hebt collega’s en maakt er vrienden, dat zien we hier voortdurend gebeuren.

Tussen deze bonte verzameling mensen zit ook een meisje van zeventien, Daphne, dat in haar korte leventje al niet meer opkijkt van een boef meer of minder in haar team hier. Die kennis is een talent; Daphne kan werkelijk met iedereen overweg, wat ik heel bijzonder vind voor een meisje van haar leeftijd. Haar leven kent grote tegenslagen, ze heeft al een hele hoop gezien. En toch levert dat wat waardevols op, nu al. Want, zoals Daphne vandaag zei:

“Met de grootste crimineel kan ik nog gaan rummikuppen.”
En zo is het.

Reacties op “Rummikuppen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *