Mooi

Van alle kanten schijnt een onaantrekkelijk licht op me. Ik zie alles, een putje waarvan ik het bestaan nog niet erkend had. Ik draai eens rond in het jurkje, maar zie eigenlijk alleen nog dat putje. En dat mijn buik boller is dan ik dacht. Mijn haar platter. Mijn wallen dieper.
Pashokjes zijn kut.

Onze Daphne, deelnemer in de 50|50 Store en mijn inziens het mooiste meisje van 17 wat ik ken, maakt zich zorgen over de dingen die ik niet zie. (Gelukkig vergeet ze niet dat ze de mooiste ogen van heel Utrecht heeft.) Onze Patience, ook deelnemer, (een sterke vrouw waar verdriet en leven zich in haar gezicht aftekenen, maar die een warmte uitstraalt waar je door geraakt wordt) maakt zich elke ochtend zorgvuldig op. Met het gordijntje dicht. Mijn eigen vriendinnen, die zichzelf luidkeels bekritiseren kunnen over dat wat ik niet zie,  terwijl ik naar beeldschone vrouwen kijk die alsmaar mooier worden. Mijn moeder, de allermooiste, die ik elke rimpel zo knettergoed vind staan terwijl zij ze weg probeert te smeren.

Wat zijn we streng voor onszelf. Als we onszelf door de ogen van een ander zouden zien, zouden we zoiets moois zien. Dat weet ik hartstikke zeker.

En daarom, mooie mensen, presenteert de 50|50 Store Utrecht u: het énige pashokje ter wereld waar je dolgelukkig uitkomt! Deelnemers, vaste bezoekers en kinderen van de Kranenburgschool willen je iets zeggen. En dan doen zij in het pashokje, op de spiegel waar je al hun blije boodschappen leest.

En kijk, je bent mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *