Hotel

Ze is vrij favoriet bij ons , de blije rooie mooie die regelmatig lekker sfeerbepalend de winkel in huppelt en dikwijls met een leuke aankoop weer uithuppelt. Even wat lucht en even wat energie neemt ze mee, genoeg voor iedereen om op te klaren.

Nu kwam ze van de week niet alleen. Ze nam een heel mooi plannetje mee. Een sjiek hotel in Antwerpen, hartje centrum, verwacht hen aankomend weekend in de ‘Superior Room’. Fijn zo’n weekendje weg, uitgebreid uit eten, koffie in een knus cafeetje, struinen door de prachtige oude binnenstad en ontwaken in een heerlijk bed wat je niet op hoeft te maken.  Echter, zij gaan hier door omstandigheden geen gebruik van maken.

In plaats daarvan vroeg ze enthousiast “Ken jij niet iemand, van het Leger des Heils zeg maar, die daarheen kan? We gaan het weggeven, dat lijkt ons nou wel wat!”.

Zomaar. Weggeven. Wacht. Wat?

Van binnen borrelend van de blij schakelde ik mijn collega’s van de Specialistische Ambulante Hulpverlening in. Zij zijn er voor jeugdigen, gezinnen, volwassenen en ouderen; mensen van 0-100 jaar die vanwege hun complexe problemen geen grip (meer) hebben op hun leven. Daar moest wel een stelletje tussen zitten die deze uitzonderlijke kans wel kunnen gebruiken. Collega Marloes wist inderdaad wel wie.

Ze zijn 27 en 31, als ik het goed heb onthouden, en dol op elkaar. Ze hebben geen gemakkelijk leven, een ongewoon leven ook. Met een autootje togen ze over een paar dagen naar België, om daar op spectaculaire wijze ontvangen te worden in een decadent hotelletje. Oh, en dat is niet alles. Toen het vriendje van die mooie rooie zich realiseerde dat ze dan wel in Antwerpen zijn, maar zonder zakgeld, heeft hij nog eens 100€ overgemaakt. De hippe held. Het uitgebreide uit eten, de koffie in een knus cafeetje, het struinen door de prachtige oude binnenstad en het ontwaken in een heerlijk bed wat je niet op hoeft te maken is nu voor dit stel, voor wie het tot noch toe niet tot de mogelijkheden behoorde.

Het ontroert me, dat er mensen zijn die zoiets groots en liefs doen voor volslagen onbekenden.

En daarnaast; ik voel me zó bevoorrecht dat ik de keuze heb om gewoon (‘gewoon’)een hotelletje te boeken als ik daar zin in heb.

Dus ik zit komend weekend ook in een heerlijk hotelletje, geïnspireerd door dit fijne verhaal. En dan zal ik even, zittend aan een uitgebreid ontbijtbuffet of soezend onder knisperende witte lakens, denken aan dat stelletje wat ook zo’n decadent weekend mag beleven. We boffen maar!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *