Levenslied

Muziek speelt een belangrijke rol in de 50|50 Store; ik vind het een waanzinnig mooi medium om de sfeer neer te zetten, tot iemand door te dringen, mensen zich te laten in-of ontspannen.

Zo weet ik dat wanneer een meneer die hier werkt hoog in spanning zit, de muziek uit ‘zijn’ jaren zestig hem helpt zijn zinnen te verzetten. En leuk neveneffect: hij weet er waanzinnig veel van en vertelt doorgaans amusanter dan Leo Blokhuis over de voorbijkomende liedjes.

Er werkt een dame uit Ethiopië met complexe psychiatrische problematiek. Dreigt zij boos of verdrietig te worden? Dan zetten we orthodox Christelijke muziek, haar muziek, aan uit haar geboorteland. Het is onvoorstelbaar irritante takkeherrie mijn inziens, maar we beluisteren het met een glimlach als de bewuste dame ons allemaal aan het dansen krijgt met haar onbevangenheid. Het is wel de bedoeling dat je de pasjes volgt, anders krijg je de wind van voren.

Dan hebben we onze favoriete luchtgitaarspeler: bij de eerste klanken van de Scorpions staat de winkel op z’n kop, iedereen pakt een luchtgitaar en de volumeknop krijgt een zwieperd. Werkt perfect tegen eigenlijk alles. Hij vergeet de wereld om zich heen, het is misschien wel de grootste muziekliefhebber die ik ontmoet heb. En een zeer begenadigd drummer ook. Ooit wordt hij een rockster. (maar eigenlijk is hij dat al)

Onze verliefde collega zwijmelt de dag door op nagenoeg vintage liefdesliedjes, de werklust wordt aangewakkerd bij de hele groep met de hits van de eighties, we bezingen de grillen van het leven met elkaar en Hazes, we waren gezamenlijk bedroefd bij het beluisteren van de geniale laatste albums van Bowie en Cohen en is er rust nodig; dan zetten we slepende klassieke muziek op. Kortom: muziek is de remedie, het makkelijkst inzetbare sfeerbepalende middel wat ik ken.

En hoe sfeerbepalend, dat werd pijnlijk duidelijk toen ik één van de deelnemers ‘zijn’ muziek liet opzetten. Dampende gangsterrap bonkte uit de speakers met monotoon geweld. Niet veel later bleek fietsenmaker Bert spoorloos. De ‘pling’ van een binnenkomend SMSje klonk waterig door de muziek.

“Hé hoi, ik neem tot 14u pauze. Sorry daarvoor. Ik word echt WOEST in m’n hoofd van die muziek. Tot vanmiddag, Bert.”

 

 

Reacties op “Levenslied”

  1. Sylvia

    Wat heb ik bewondering voor je ! zowel voor je werk als voor de stukjes die je schrijft. Jij maakt het leven van deze Deelnemers waardig en zeker zinvol. liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *