Je beste vriend

Gisteren ging mijn werktelefoon. “Politie Ijsselstein, goedemiddag, ik zit hier met een jongeman van niet-Nederlanse afkomst…”Mijn gedachten schieten langs alle deelnemers. Welke bedoelt hij? Wat is er gebeurt? Is hij oké? Heeft ‘ie iets gedaan?

Een telefoontje van onze blauwe vrienden is altijd even schrikken; óf er is iets gebeurt, óf de persoon in kwestie heeft de boef gespeeld. Er zijn gelukkig meer scenario’s, zo blijkt.

“Ik bel over M., deze jongen heeft niets meer dan de kleren aan zijn lijf. Nu dacht ik, kunnen wij niet iets afspreken?” Ik glimlach opgelucht en spreek met de vriendelijke agent in kwestie dat hij de volgende dag langskomt. Vandaag.

De geüniformeerde agent staat in de winkel. Dat weet ik, want er verspreid zich een golf van onrust over de groep deelnemers. Even testen, even prikken, even praten, en meneer blijkt goedgekeurd door mijn door de wol geverfde deelnemers. Nog iets verlegen staat achter hem een smalle jongen met waanzinnig mooie lichtbruine ogen en een scheve lach. Het is een kwetsbare lach, in de harde straatwereld delft deze jongen het onderspit.

Alle deelnemers dragen een steentje bij om deze jongen te kleden. Stapels verdwijnen het pashokje in en steeds komt M. er met een brede lach uit. Wanneer iets te groot blijkt roept hij “Het is te dik!”

M. klaart de winkel op terwijl het buiten met bakken uit de lucht valt. Ik kijk toe hoe mijn deelnemers, stuk-voor-stuk mensen die niet veel hebben en die de straat op hun duimpje kennen, kleding aandragen en genieten van het geven. De agent kletst met ze, laat zoveel van zichzelf zien dat we zijn uniform helemaal vergeten.

De jongen vertrekt met twee goedgevulde tassen kleding* en een brede grijns. Iedereen krijgt een warme hand, ik een handkus zoals prinsessen die krijgen.

De agent is al even weg met M. als een deelnemer verzucht “Dit was echt tof. Die agent was echt tof.”

Dat vind ik nou ook. Deze politieagent was echt tof. Vandaag was hij onze beste vriend.

Dankjewel Rob!

*dit gebeurt er dus ook met jullie donaties dames en heren! Deze mogen altijd gebracht worden!

Reacties op “Je beste vriend”

  1. Jocelyn

    Prachtig geschreven! En een geweldig actie door Rob en jou zelf en de winkelen publiek. Jullie hebben deze jongen veel meer gegeven dan nieuwe kleren: een stukje liefde, een stukje hoop, vertrouwen en zelf vertrouwen. Een voorbeeld voor veel van ons.

  2. Aad

    Wat een alleraardigst stukje. Lof voor de mensen in de 50/50 store en de politie. Gelukkig zijn er nog positieve mensen zoals jullie. Dat maakt een mens weer blij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *